Jestem deszczem. O „Mgle jedwabnej. Wyborze poezji koreańskiej XX wieku”

Kolejna odsłona poezji z Kraju Porannej Ciszy poświęcona jest twórczości trzech dwudziestowiecznych poetów: Kim Soweolowi, Yun Dong-ju, Seo Jeong-ju.* Tłumaczki, które zabierają polskiego czytelnika w podróż do ulotnych poetyckich światów Kraju Porannej Świeżości, to Choi Sung Eun, wykładowczyni na Wydziale Polonistyki Hankuk University of Foreign Studies, oraz Beata Bogusz – absolwentka koreanistyki na Uniwersytecie Warszawskim.

W twórczości pierwszego z artystów, Kim Soweola (1902-1934, zmarł śmiercią samobójczą), uważanego za jednego z pionierów współczesnej koreańskiej poezji (przypomnijmy, że alfabet koreański upowszechnił się dopiero w XX wieku!), widoczne są wpływy pieśni ludowych. Paralelizmy (między innymi paralelizmy leksykalne, przejawiające się zwłaszcza w anaforach, czy składniowe) „budują” piękne liryczne obrazki Kima, zaprezentowane w zbiorze koreańskiej poezji. Mnogość wyliczeń i powtórzeń, a także rytmiczność (jakkolwiek różnie z nią bywa w polskim przekładzie) zbliżają poezję Kima do swoistych pios(e)nek, pieśni. Wśród motywów dominują: przemijanie, odchodzenie, napięcie między zapominaniem a pamiętaniem, ból, samotność, tęsknota, płacz, senne marzenia. Subtelna twórczość poetycka Kima przywodzi na myśl szkice piórkiem, akwarelowe obrazy stanu duszy.

Twórca najpiękniejszej poezji, spośród wchodzącej w skład tej antologii, Yun Dong-ju (1918-1945), był koreańskim działaczem niepodległościowym (urodził się, gdy Korea już była pod japońską okupacją), aresztowany przez japońską policję zmarł w więzieniu sześć miesięcy przed wyzwoleniem. Czytaj dalej