„Tylko jedna śmierć może mnie wyzwolić.” O pierwszym tomie „Listów” Stanisława Ignacego Witkiewicza

Stanisław Ignacy Witkiewicz, "Listy I"Tekst można (było) przeczytać na stronie PapieroweMyśli.pl

[Bezpośrednio na blogu od 06.03.2020]

Ukazującą się w edycji „Dzieła zebrane”, nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego, korespondencję Stanisława Ignacego Witkiewicza do „rodziny, przyjaciół, znajomych i tzw. wrogów” podzielono na dwa tomy. Pierwszy obejmuje listy do adresatów, z którymi Witkacy zaczął korespondować przed 1926 lub w roku 1926. Blisko tysiąc sto stron zawiera epistoły, kartki pocztowe, listy wizytowe i fotografie niektórych zachowanych kart z rysunkami i osobliwymi podpisami Witkacego.

Zebrany materiał podzielono na dwie części – pierwsza z nich obejmuje korespondencję (do mniej więcej piętnastu adresatów; druga część zawiera listy do ponad trzydziestu osób) wysyłaną do końca roku 1914, czyli symbolicznej cezury w życiu Witkacego. Kończy się wówczas czas walki o niezależność (zwłaszcza względem ojca), dojrzewania i konstytuowania tożsamości. Innymi słowy, młodzieńczy Staś ustępuje miejsca Witkacemu. Po traumatycznym przeżyciu, jakim była samobójcza śmierć Jadwigi Janczewskiej, i podróży-odtrutki, w którą zabrał go przyjaciel Bronisław Malinowski, zaczynają formować się podstawy estetycznego i filozoficznego systemu Witkacego (ale, co ciekawe, jako „Witkacy” podpisał się pierwszy raz pod listem do ojca w 1913 roku). Czytaj dalej