Mnemosyne i Lete. Kilka słów o „Ogrodzie wieczornych mgieł” Tan Twan Enga

Może ta chwila, którą tak bardzo chcę zatrzymać, w twojej pamięci się zatrze. W rzece zapomnienia utopisz wspomnienia z czasu, gdy jesteśmy obok siebie, śmiejemy się, płaczemy, przeżywamy, doświadczamy. Odłamki przeszłości rozkruszą się i rozproszą w przestrzeni. Dla ciebie będzie to snem, który zapomina się po przebudzeniu. A ja zamknę w tym swój ból i swoją radość.

Bezkompromisowa malezyjska sędzina Teoh Yun Ling przechodzi na wcześniejszą emeryturę, wyjeżdża z Kuala Lumpur i po ponad trzydziestu latach powraca do ogrodu Yugiri stworzonego przez (niegdyś) cesarskiego ogrodnika Nakamurę Aritomo. Kobieta zdecydowała się na odejście z zawodu ze względu na postępującą afazję, o której nie chce nikomu mówić. Powrót do miejsca, w którym w przeszłości zaczęła duchową rekonwalescencję po tragicznych doświadczeniach japońskiego obozu z czasów wojny, będzie okazją do rewizji etapów najbardziej ją kształtujących i naznaczających jej późniejsze życie, a także próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego Nakamura nagle zniknął. Ta podróż w miniony czas okaże się bolesną wyprawą, autowiwisekcją, trudnym oczyszczeniem otwierającym drogę do wyzwolenia. Czytaj dalej