„Zazielenią się drzewa na rzeki brzegu / a ja wciąż myśleć będę o tobie.”* Słówko o „Opowieści o Czhun-hiang, najwierniejszej z wiernych”

Tego roku wiosna bardziej niż kiedykolwiek wcześniej zachwyca swoimi barwami, słonecznymi promieniami, delikatnym wiatrem, kroplami deszczu, szumem liści. Bo jest piękniejsza za sprawą twojego uśmiechu. Kiedy zgubiłam drogę, to właśnie ty zjawiłeś się, by oświetlić świat.

„Opowieść o Czhun-hiang” jest koreańskim utworem, który wywodzi się z tradycji mówionej, legend i podań ludowych. Wielokrotnie przerabiany, modyfikowany, poprawiany, ukształtował swoją formę na przełomie XVIII i XIX wieku. Szesnastoletni Li Mong-riong, syn wyższego urzędnika na dworze królewskim, przyjeżdża wraz z rodziną na prowincję, gdzie jego ojciec zostaje zarządcą (panem życia i śmierci mieszkańców). Oczytany w klasycznych chińskich dziełach filozoficznych i literackich młodzieniec pełen różnych talentów układa także zachwycające pieśni. Pewnego wiosennego dnia szuka wspaniałych krajobrazów, by móc stworzyć nowy wiersz. I dostrzega piękną córkę kiseng** o eterycznym imieniu Czhun-hiang („Zapach wiosny”). Czytaj dalej