„Rzeczy dziwne”. Tylko słówko o „Opowiastkach z zaświatów”

„Na tym świecie dana jest nam tylko chwila, która jest niczym pył na wietrze.”*

Z sześciu klasycznych chińskich zbiorów powiastek „o rzeczach dziwnych” sinolog i tłumaczka Ewa Paśnik-Tułowiecka wybrała reprezentatywne dla czasów, w których powstawały, utwory dotyczące kwestii zaświatów w wyobrażeniu Chińczyków. Wydane w 2018 roku w wersji dwujęzycznej chińsko-polskiej „Opowiastki z zaświatów” opatrzone zostały komentarzem oraz bibliografią i wskazówkami lektur dla zainteresowanych pogłębianiem tematu.

Polska sinolog na początku wyjaśnia termin zhiguai xiaoshuo (志怪小說) rozwinięty w okresie Sześciu Dynastii (lata 220-589) i używany w odniesieniu do ówczesnych utworów o zaświatach, a tłumaczony jako powiastki czy opowiastki o „rzeczach dziwnych”. Zaznacza, że pierwsza księga („Księga gór i mórz”), z której zaczerpnęła szkice do tej małej antologii, powstała znacznie wcześniej, gdy zhiguai xiaoshuo (zgxs) jeszcze nie istniało. Niemniej jednak już w niej pojawiają się interesujące wizje (nie-)miejsc przebywania duchów, w zasadzie mitycznej przestrzeni, i dlatego one inaugurują zbiór, stanowiąc swego rodzaju wprowadzenie do opisów niezwykłych wymiarów przestrzeni. W zestawieniu opowiastek będą tylko nieliczne wstawki dotyczące nieba, gdyż tłumaczka skupia się na obrazach czyśćca i piekła. Ewa Paśnik-Tułowiecka pokrótce omawia każdą z ksiąg oraz prezentuje jej kompilatora, a w dalszej części publikacji zamieszcza wybrane (o)powiastki. Czytaj dalej