Mapa twarzy. Recenzja „Czarnej księgi” Orhana Pamuka

Recenzję można przeczytać na stronie PapieroweMyśli

Reklamy

2 thoughts on “Mapa twarzy. Recenzja „Czarnej księgi” Orhana Pamuka

  1. Bardzo bogata recenzja.
    Mam problem z odczytaniem znaczenia „schizofrenicznych dźwięków”, pojawiających się w Twoim tekście. Może lektura „Czarnej księgi” Pamuka okaże się pomocna w odczytywaniu.

    1. Książka Pamuka jest bardzo bogata (m.in. stąd ta postmodernistyczna układanka) – nie napisałam w swoim tekście o wszystkim.
      Schizofreniczne dźwięki wynikają głównie z kilku osobowości Celâla i kilku osobowości Galipa, ale także ze strumienia opowieści, spośród którego jedne głosy (jedne narracje) wychodzą na pierwszy plan, a inne się chowają. To jednak nie tłumaczy w pełni tego sformułowania – w książce znajdują się tropy prowadzące do odpowiedzi.

      Pozdrawiam!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s