Rozgwiazda. O „Kamiennej Wiosce” Guo Xiaolu* kilka słów

Nieważne, w jak daleką udajemy się podróż czy w jakim kierunku, ważne, żeby dokładnie znać miejsce swojego pochodzenia.**

Dwudziestoośmioletnia Koral Jiang, pracująca w wypożyczalni kaset wideo, mieszka w Pekinie ze swoim chłopakiem, Redem, który do pracy nie ma najmniejszej chęci, zajmując się głownie… grą we frisbee. Z dnia na dzień młodzi ludzie żyją tyleż ze sobą, ile obok siebie, dryfując ku niepewnej przyszłości. Pewnego dnia dziewczyna otrzymuje niecodzienną paczkę. Ktoś z Kamiennej Wioski, rodzinnej miejscowości Koral, przysłał jej… wielkiego solonego węgorza. Ryba z nadmorskiej wioski stanie się swego rodzaju katalizatorem – dziewczyna powoli wyłowi z mroków niepamięci Kamienną Wioskę, odbuduje jej obraz w swoim sercu, zmierzy się z trudnymi i bolesnymi wydarzeniami, by móc osiągnąć spokój ducha.

Dwoje ludzi nigdy nie stanowi jedności, to zawsze nie więcej jak tylko dwie różne osoby. To dlatego człowiek zawsze będzie samotny. [s. 17]

Dzieciństwo naznaczone opuszczeniem, samotnością, a przede wszystkim obezwładniającym i paraliżującym wstydem, naznaczyło dziewczynę piętnem inności, odrzucenia i wykluczenia. Kamienna Wioska jawi się jako ambiwalentna kraina dzieciństwa – zarówno osobliwe więzienie, mroczna forteca, miejsce wydarzeń okrutnych, spychane przez Koral do nieświadomości, jak i skrawek ziemi, skąd dziewczyna pochodzi i skąd wyruszyła w daleką podróż. Czytaj dalej