„A wierzba szumi i trwa niezmiennie.”* Recenzja „Barw miłości. Antologii współczesnych opowiadań koreańskich”

Stoję niczym dziecko
czekając,
aż dusza wreszcie pogrąży się
w zielonych falach morza.
Na tamtym brzegu
biało ubrana panna młoda

czuwa jak latarnia morska.
Spłonę, by móc zostać
jej światłem.**

Nie sposób opisać w dwóch słowach, o czym są opowiadania zebrane w antologii Barwy miłości. Miłość bowiem nie jest jedynym tematem łączącym owe utwory, ba! w niektórych przypadkach można pokusić się o stwierdzenie, że (szeroko pojęta) miłość nie jest wcale najważniejszym motywem. Na równych prawach (współ)występują inne uczucia, w jakimś punkcie zbieżne z miłością, wszak miłość jest uczuciem ambiwalentnym, toteż z jednej strony przywołuje radość, szczęście, uśmiech, życzliwość, wyzwolenie, wolność, ale z drugiej strony – pustkę, samotność, rozpacz, zazdrość, nienawiść, zbrodnię. Oczywiście, im więcej czytelników i im więcej bohaterów, tym więcej konotacji, asocjacji, skojarzeń ze słowem „miłość”. Jakimi barwami mieni się miłość? Warto przekonać się, sięgając po tę niezwykle cenną książkę. Na początek jednak kilka słów o autorach i utworach, które odnajdziemy w antologii.

Sun-won Hwang urodził się w 1915 roku, zmarł w 2000 roku. Absolwent (japońskiego) Uniwersytetu Waseda, specjalizował się w literaturze angielskiej. Był zarówno poetą, jak i prozaikiem, tworzył także literaturę dla dzieci (wiersze i opowiadania). Wielokrotnie otrzymywał prestiżowe literackie nagrody. Dwa jego opowiadania czy raczej dwie miniatury zamieszczone w antologii Barwy miłości przenoszą nas w świat dzieci i dziecięcych marzeń, wyobrażeń, pragnień, które splatają się z lękami, a w dalszej perspektywie… ze śmiercią. Ulewa to subtelny opis rodzącej się i narastającej miłości chłopca do nowej w wiosce dziewczynki. Delikatne, efemeryczne uczucie zakłócone zostaje jednak tragicznym wydarzeniem – zwrotnym zdarzeniem w życiu chłopca. Utwór Gwiazda porusza problem pustki po śmierci matki. Autor ukazuje czytelnikom, w jaki sposób mały chłopiec musi poradzić sobie z brakiem matki, jak dramatycznie próbuje przykryć i zniwelować podobieństwo siostry do matki, jak zmaga się z własnymi uczuciami, emocjami – niewyartykułowanymi, nienazwanymi, trudnymi, o których nie może swobodnie z nikim porozmawiać.
Czytaj dalej